ویژگی مشترک ۱۵ میلیون ساله؛ میمون‌های بزرگ همگی مثل انسان می‌خندند
پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که میمون‌های بزرگ مانند انسان‌ها از شدت خنده کنترل صوتی خود را از دست می‌دهند. تحلیل خنده‌ی اورانگوتان‌ها، بونوبوها، گوریل‌ها و شامپانزه‌ها حاکی از وجود ریتمی منظم و هم‌فاصله در انفجارهای صوتی آن‌هاست. این ویژگی مشترک احتمالا از نیای مشترک انسان و این گونه‌ها که ۱۵ میلیون سال پیش می‌زیست، به ارث رسیده است.
تفاوت اصلی در انعطاف‌پذیری انسان‌ها نهفته است. برخلاف میمون‌ها که الگوی خنده‌ی خود را در موقعیت‌های مختلف تغییر نمی‌دهند، انسان‌ها می‌توانند سرعت و نوع خنده را بر اساس شرایط اجتماعی تنظیم کنند. این توانایی در کنترل خروجی صوتی، احتمالا زمینه‌ساز تکامل زبان و گفتار در طول تاریخ بوده است.
پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که میمون‌های بزرگ مانند انسان‌ها از شدت خنده کنترل صوتی خود را از دست می‌دهند. تحلیل خنده‌ی اورانگوتان‌ها، بونوبوها، گوریل‌ها و شامپانزه‌ها حاکی از وجود ریتمی منظم و هم‌فاصله در انفجارهای صوتی آن‌هاست. این ویژگی مشترک احتمالا از نیای مشترک انسان و این گونه‌ها که ۱۵ میلیون سال پیش می‌زیست، به ارث رسیده است.
تفاوت اصلی در انعطاف‌پذیری انسان‌ها نهفته است. برخلاف میمون‌ها که الگوی خنده‌ی خود را در موقعیت‌های مختلف تغییر نمی‌دهند، انسان‌ها می‌توانند سرعت و نوع خنده را بر اساس شرایط اجتماعی تنظیم کنند. این توانایی در کنترل خروجی صوتی، احتمالا زمینه‌ساز تکامل زبان و گفتار در طول تاریخ بوده است.
ویژگی مشترک ۱۵ میلیون ساله؛ میمون‌های بزرگ همگی مثل انسان می‌خندند
پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که میمون‌های بزرگ مانند انسان‌ها از شدت خنده کنترل صوتی خود را از دست می‌دهند. تحلیل خنده‌ی اورانگوتان‌ها، بونوبوها، گوریل‌ها و شامپانزه‌ها حاکی از وجود ریتمی منظم و هم‌فاصله در انفجارهای صوتی آن‌هاست. این ویژگی مشترک احتمالا از نیای مشترک انسان و این گونه‌ها که ۱۵ میلیون سال پیش می‌زیست، به ارث رسیده است.
تفاوت اصلی در انعطاف‌پذیری انسان‌ها نهفته است. برخلاف میمون‌ها که الگوی خنده‌ی خود را در موقعیت‌های مختلف تغییر نمی‌دهند، انسان‌ها می‌توانند سرعت و نوع خنده را بر اساس شرایط اجتماعی تنظیم کنند. این توانایی در کنترل خروجی صوتی، احتمالا زمینه‌ساز تکامل زبان و گفتار در طول تاریخ بوده است.
0 نظرات
·0 اشتراک‌گذاری‌ها
·0 نقد و بررسی‌ها
